صفحه اصلی > پاویون ایران >  اهداف کلی اکسپو 2015 و موضوع غرفه ایران 

   

 
1-1-1-    تغذیه زمین، انرژی برای زندگی

«آیا می‌توان وجود خوراك کافی، مناسب و ماندگار برای تمام انسان‌ها تضمین کرد؟» این پرسش چالش پیش روی نمایشگاه جهانی میلان در سال 2015 است، پرسشی که تنها بشر می‌تواند به آن پاسخ دهد، مادر زمین در پس سالیان دراز، تغذیه موجودات حاضر روی آن، اکنون خود نیاز به رسیدگی دارد. اکسپو 2015 میلان از شرکت کنندگان این رویداد جهانی خواسته است که نوع نگرش خود به موضوع از لحاظ احترام به زمین، رفتارهای پایا، به کارگیری فناوری‌های پیشرفته و دیدگاه‌های سیاسی نوین گرفته شده که موجب می‌شود توازن بهتری میان منابع موجود و مصرف برقرار شود برای یکدیگر به اشتراک گذاشته که با انتقال اندیشه، سرمايه انساني به بار آید.

نمایشگاه میلان در صدد است در سال 2015 برهه‌ای حیاتی براي توجه و طراحی دوباره مسیر بشریت باشد و همه کشورهای دنیا را بر سر یک خوان فراخوانده تا پشتيباني‌های ملموس خود را برای گسترش و انتشار پیشرفت آگاهی‌های نوين بشری و رشد زمین به اشتراک بگذارند.
برای پاسخ به موضوع اکسپو 2015، برگزارکننده و شرکت‌کننده باید براي نشان دادن اهمیت روش‌ها، فنون و قوانین تولید غذا و بهره‌گيري منطقی از منابع انرژی تجدیدپذیر، و نخستين و مهمترین این موارد یعنی آب که منبع اصلی تغذیه بشر و خود زمین نیزاست، با یکدیگر همکاری تنگاتنگ داشته باشند.
نمایشگاه 2015 میلان به‌دنبال «نمایشگاه مشارکتی» است برای همکاری مساعدت‌آمیز در زمینه چالش‌های محیط زیستی روبروی انسان مناسب باشد.


به‌کارگیری بهترین اقدامات کشارزی، دامداری، پذيرش «ارگانیسم‌های اصلاح شده‌ ژنتیکی»، حفظ تنوع زیستی همگي در زمره موضوعات مورد بررسی این نمایشگاه قرار گرفته که نه تنها حیطه تولید، بلکه موارد گسترده‌تر سیاسی و اقتصادی را نیز دربر می‌گیرد.
سرانجام این نمایشگاه فرصتی را نیز در اختیار بازدیدکنندگان قرار خواهد داد تا پیشینه بشریت و تولید خوراك را هم از لحاظ نگهداری و تولید پیگیری نموده و همچنین با کاربردهای تکنولوژی نوین در این حوزه آگاه شوند.
نمایشگاه 2015 میلان مکانی است که شرکت‌کنندگان می‌توانند راه‌حل‌های مبتکرانه خود را درباره معضل «تغذیه زمین، انرژی برای زندگی» ارايه دهند.
نمایشگاه در یک نگاه به دنبال «سنت» و «نوآوری» است و به دنبال آن است تا همسو با موضوع غذا و تغذیه پيش رفته و تضمینی برای بررسی جهانی و علمی نگهداری مناسب خوراك، سلامت، کفایت و ماندگاری آن در این سیاره باشد. از این رو یکی از ماهیت‌های این نمایشگاه سنتی بودن آن است، از سوی دیگر این نمایشگاه نوآوری را نیز به همراه دارد، زیرا به عناوین گوناگون، مفاهیم گوناگونی را برای بازدیدکنندگان و جامعه جهانی دربر خواهد داشت. این نمایشگاه به موارد موضوعی، ماندگاری، تکنولوژیکی و بازدیدکننده محوری توجه می‌كند. نمایشگاه میلان در صدد ایفای نقش راهنما در مباحثات غذا، تغذیه و منابع در سطح جهانی است.
نمایشگاه جهانی میلان که به جنبه‌های گوناگون اجتماعی، انسان‌شناسی، علمی و اقتصادی خوراك گرايش دارد، ارزش نمادینی دارد که جنبه‌های فنی و تفسیری فردی را که ابزاری برای انتقال محتوا به بازدیدکننده است، گسترش می‌دهد. این اکسپو از شرکت کنندگان خواسته است سناریوهای گسترده‌ای از لحاظ مناسب بودن، سالم بودن، کافی بودن و ماندگاری غذا تعریف نموده که چهار حوزه اصلي براي ارايه موضوع طراحي همچون كشاورزي، محتواي عملكرد، خدمات غذايي  و فناوري پوشش دهد، تدوین نمایند.


1-2- مبانی نظری طراحی معماری غرفه ایران

موضوع اصلي نمایشگاه درباره تغذیه و شيوه استفاده مردم جهان از هوا، آب، انرژی، مواد طبيعي يا به‌سخن ديگر برخورداری بشر از  «مواهب» طبیعی است. بنابراين، تبيين چگونگي برخورد درست با اين مواهب، مهمترين هدف و موضوع این نمایشگاه، به‌شمار ميآيد. اين آموزش در راستاي تغذيه سالم و تقسيم عادلانه غذا، از راه مصرف درست مواد غذايي با گزينش رفتار مناسب نسبت به منابع طبيعي و انرژي است. این رویکرد، در فرهنگ همه ملتها، همواره تا قرن گذشته، در بهره‌برداري از زمين در تامين مواد خوراكي وجود داشته است و پایداری محیط زیست بر بنيان تعادل و توازن ميان منابع و مصارف و همچنين احترام به زمین دستيافتني بوده است. فرهنگ ايراني نيز از اين قانون بيرون نبوده و احترام به طبيعت و حفظ بقاي آن در تك تك اجزاي باور مردمان اين سرزمين ديده مي‌شود.

محيط طبيعي دستمايه تركيب چهار عنصر نور، آب، باد و خاك است كه جوهر و ذات اصلي طبيعت به‌شمار مي‌آيند و توازن اين چهار عنصر متضمن پايداري طبيعت خواهد بود. برپايه باور پيشينيان طغيان هر يك از اين عناصر مي تواند موجب بروز بلاياي طبيعي شود، بنابراين حفظ اين هماهنگي همواره در انديشه ايراني حضور پررنگ داشته است.
در راستاي تهيه غذا و تغذيه اقوام ايراني نكاتي همچون احترام به سرزمين، هماهنگي با اقليم، استفاده مناسب از زمین و آبیاری و آباداني و در آخر فراهم آوردن خوراك سالم و طبیعی در تمام مراسم آييني مانند نوروز، يلدا، مهرگان و تيرگان و ... از ديرباز ديده مي‌شود. غذا با تزيينات گوناگون از اركان اصلي مراسم آیینی‌ است كه نشان دهنده فرم، فكر، محتوا و مفهوم آن است، پسزمينه تمام اين جشنها كانسپت زمان مطرح است. تمام جشنهاي مرتبط با تغذيه و كشاورزي برپايه دقيقترين تقويمهاي خورشيدي ايراني منطبق با حرکت وضعی کره زمین تنظيم و برگزار مي شده است.

هر مذهب، فرهنگ يا كشوري در رابطه با مصرف خوارك، باورها و به تناسب آن تشريفات خاص خود را دارد. از ديد ایرانیان، انسانها به یک ضیافت الهی، مهمانی بر سر سفره خداوند متعال فراخوانده شده‌اند و موضوع درخور نگرش، چگونگی برخورد و نگرش پایدار ابنای بشر به این مقوله است. الوهيت اين باور در فرهنگ مصرف ايراني به تعريف چهار منش فكري «انصاف، داد»، «انفاق، بخشش»، «قناعت،خرسندي، صرفه‌جويي» و «شكر، سپاسگزاري» انجاميده است و ايراني با رعايت آنها به تعادل و همنوايي با طبيعت مي‌رسد. در حوزه برگزاری مراسم، خوراك، معنایی فراتر از خوردن پیدا می‌کند.
در این مراسم، تزیین خوراك یکی از  مولفه‌های بیان وجوه تمایز مناسبتها با یکدیگر در میان اقوام گوناگون است، مانند مراسم عقد، عید نوروز، شب یلدا و ... که همگي دارای شکل فرم و محتوایي مبتنی بر کانسپت آن مراسم خاص است. تزیین خوراك یکی از جلوه‌های هنر ایرانی است که در دنیا بي‌مانند است.

به‌سخن دیگر، مراتب تزیین غذا، همان کاری است که در تنظیم فضای باغ و باغچه و آبادی ایراني انجام ميشده است و چیزی نیست جز نوعی قدردانی و ارزش نهادن و بيان واژه «برکت» براي مفهوم مذکور.
يكي از مهم‌ترين آرايههایي كه در فرهنگ غذا خوردن ايرانيان در تمام اعصار و تا به امروز حضور چشمگير داشته است استفاده از يك صفحه تخت و قابل حمل است كه ايرانيان براي احترام به غذا روي زمين پهن كرده و خوراك را روي آن مي‌گسترانند كه تصويري انتزاعي از سرزمین، صفه، صحنه، سکو و پردیس (آن تکه‌ای از زمین با مرز مشخص) ارايه مي‌كند و انديشه اصيل آن، ريشه در باور ايراني پيرامون مهماني الهي و گستردگي نعمات روي سفره خداوندي دارد. از ديدگاه ايرانيان، طبيعت يك سفره رنگارنگ و همان خوان نعمت الهي است.

پرديس انتزاعي مذكور در مراسم گوناگون بسته به مناسبت و آداب رسوم به شکل‌های گوناگون مانند سفره، خوان، مجمعه و سینی متجلي ميشود و بار معنايي آن با خوراك گره ميخورد، مانند خنچه عقد، سفره عقد، سفره هفت سین و ...